ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਨੇ ਖਤਰਨਾਕ ਨਤੀਜੇ

ਹੁਣ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਘਾਤਕ ਰਿਵਾਜ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ| ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜਨਮਦਿਨ ਸਮਾਰੋਹ, ਜੇਤੂ ਜੁਲੂਸ ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਹੋਵੇ, ਲੋਕ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ| ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਈ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੋਲੀ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ, ਬਰਾਤੀ ਜਾਂ ਲੜਕੀ ਪੱਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਜਾਨ ਚੱਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਉਤਸਵ ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ| ਕਈ ਵਾਰ ਰਾਹਗੀਰ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਹਨ| ਬੀਤੇ ਦਿਨੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਦਿਲਸ਼ਾਦ ਗਾਰਡਨ ਵਿੱਚ ਘੋੜੀ ਚੜ੍ਹਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੂਲਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੂਲਹੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ| ਇਸਨੂੰ ਦੁਰਘਟਨਾ ਕਹੀਏ ਜਾਂ ਹਾਦਸਾ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਲਈ ਜਾਨਲੇਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ| ਇੱਕ ਸਭਿਆ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਹਥਿਆਰ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਵੇ? ਕੀ ਬਿਨਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਏ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇਜਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ?
ਦਿੱਲੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਮੱਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ| ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ 2005 ਤੋਂ 2014 ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ – ਭਰ ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜਾਰ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋ – ਤਿਹਾਈ ਮੌਤਾਂ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਨ| ਦਰਅਸਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਣ ਅਤੇ ਰੋਹਬ ਜਮਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ| ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਅੰਦਰ ਲੁੱਕਿਆ ਥੋਥਾ ਦੰਭ ਜਾਂ ਹੈਂਕੜ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੁਦ ਤੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ| ਜਿਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਧਾਇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ – ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧੱਜੀਆਂ ਉੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਈ ਰਾਉਂਡ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ ਸਨ| ਸੱਤਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਉਕਤ ਵਿਧਾਇਕ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜਰਾ ਵੀ ਖੌਫ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਾਇਰਿੰਗ ਤੇ ਰੋਕ ਹੈ| ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਪੂਜਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਖੰਡਵਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਕਲਕਟਰ ਨੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀ ਚਲਾਈ ਸੀ|
ਇਸ ਕੁਪ੍ਰਥਾ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਅਦਾਲਤਾਂ ਨੇ ਸਖਤ ਰੁਖ ਅਪਨਾਇਆ ਹੈ| ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟਾਂ ਤੱਕ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ| ਇਹ ਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲੀਸ ਨੂੰ ਹੀ ਯਕੀਨੀ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ| ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਲੀਸ ਲਾਚਾਰ ਅਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ| ਦਰਅਸਲ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦੀ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਲੋਕ ਵੀ ਸ਼ਰੀਕ ਹੋਣ, ਉੱਥੇ ਪੁਲੀਸ ਲਈ ਪਾਬੰਦੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਾ ਸਕਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ| ਲਿਹਾਜਾ, ਪਾਬੰਦੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪਹਿਲ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੀ ਮਿਸਾਲਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰ ਅਤੇ ਵਧੂ ਪੱਖ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਦਾ ਪੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫਾਇਰਿੰਗ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਬਾਰਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀਤੀ| ਇਹਨਾਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ|
ਕਪਿਲ ਕੁਮਾਰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *