ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੇ ਅਪਰਾਧ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ

ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਪਰਾਧ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ| ਹੱਤਿਆ , ਬਲਾਤਕਾਰ ਵਰਗੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚੋਰੀ, ਜੇਬਕਤਰੀ, ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ, ਰਸਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮਾਰ ਕੁੱਟ ਅਤੇ ਛੇੜਛਾੜ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਵੱਧਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ| ਜਾਹਿਰ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ – ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ| ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਫਰਜ ਜਾਨ – ਮਾਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ| ਪਰ ਇਸ ਮੁਢਲੀ ਕਸੌਟੀ ਤੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਖਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਉਤਰ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ| ਬੀਤੇ ਦਿਨੀਂ ਨੋਇਡਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਹੈਵੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲਸ ਲਿਮਿਟਿਡ (ਭੇਲ) ਦੇ ਉਪ ਮਹਾਪ੍ਰਬੰਧਕ ਦੀ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਾਸ਼ ਵਾਰਦਾਤ ਦੇ ਕਈ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ| ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹੱਤਿਆ ਲੁੱਟ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ| ਗਾਜੀਆਬਾਦ ਵਿੱਚ ਬਦਮਾਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਪੁਲੀਸਕਰਮੀ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ| ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਕਾਰ ਉਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ| ਇਹਨਾਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਮੁਲਜਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ|
ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੇ ਗੜ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ| ਨੋਇਡਾ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਇਲਾਕਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਇਲਾਕਾ ਵੀ ਹੈ| ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ ਕਾਲੋਨੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੇਂਡੂ ਇਲਾਕੇ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ| ਇੱਥੇ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨ – ਵਿਵਸਥਾ ਉਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ|
ਪਰੰਤੂ ਇੱਥੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦਾ ਗ੍ਰਾਫ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ| ਨੋਇਡਾ ਵਿੱਚ ਸਭਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਚੋਰੀਆਂ ਅਤੇ ਲੁੱਟ-ਖਸੁੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ| ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਫਤਰਾਂ ਅਤੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰਤਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਪਟਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਲੁਟੇਰੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ| ਨੋਇਡਾ ਅਤੇ ਗਾਜੀਆਬਾਦ ਦੋਵੇਂ ਜਗ੍ਹਾ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ| ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨੋਇਡਾ ਵਿੱਚ ਭੇਲ ਦਾ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਿਆ| ਸਵਾਲ ਹੈ ਪੁਲੀਸ ਅਖੀਰ ਮੌਕਾ ਰਹਿੰਦੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਉਤੇ ਕਾਬੂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀ?
ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਸਪਾਸ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਵਧੇ ਹਨ| ਦਿੱਲੀ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ ਤਾਂ ਇਸ ਮਸਲੇ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲੀਸ ਨੂੰ ਕੜੀ ਫਟਕਾਰ ਲਗਾਈ ਸੀ| ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਹ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ| ਦਰਅਸਲ, ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੁਲਜਮਾਂ ਦੇ ਹੌਂਸਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੁਲੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ| ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਖਦਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਤੇ ਚੌਕਸੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ| ਇਸ ਦਾ ਅਪਰਾਧੀ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ|
ਵਰਨਾ ਕਿਵੇਂ ਦਿਨ ਦਹਾੜੇ ਹਮਲਾਵਰ ਇੱਕ ਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਭੱਜ ਨਿਕਲੇ? ਨੋਇਡਾ ਅਤੇ ਗਾਜੀਆਬਾਦ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ| ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਜਾਂ ਨਕਾਰੇਪਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹਨ ਹੀ, ਸਮੱਸਿਆ ਪੁਲੀਸ ਬਲ ਦੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਦਾ ਨਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਹੈ|
ਉਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਹਜਾਰਾਂ ਅਹੁਦੇ ਖਾਲੀ ਹਨ| ਉਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹੀ ਕਿਉਂ, ਇਹ ਹਾਲਤ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਹੈ| ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਿੰਨੇ ਸੰਸਾਧਨ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ , ਨਹੀਂ ਹਨ| ਫਿਰ ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇੰਨੀ ਲਚਰ ਹੈ ਕਿ ਅਪਰਾਧੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬਚ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ| ਲਿਹਾਜਾ, ਪੁਲੀਸ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਆਸਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਅਤੇ ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ|
ਮਨੋਜ ਤਿਵਾਰੀ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *