ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਭੁੱਖਮਰੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨੰਨੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਉਠਦਾ ਹੈ,  ਤਾਂ ਦਾਦੀ – ਨਾਨੀ ਕੋਈ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾਈ ਪਿਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀਟਾਣੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਫਲਾਂ-ਫਲਾਂ ਸਾਬਣ    ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰੋ, ਬਾਬਾਨੁਮਾ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਸਾਡੇ ਬਣਾਏ ਤੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ ਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋਣਗੀਆਂ|  ਪਰ ਝਾਰਖੰਡ  ਦੇ ਸਿਮਡੇਗਾ  ਦੇ ਕਾਰੀਮਾਟੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨੰਨੀ ਸੰਤੋਸ਼ੀ  ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਬੀਤੇ ਦਿਨੀਂ ਦਰਦ ਉਠਿਆ ਤਾਂ ਪਿੰਡ  ਦੇ ਵੈਦ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਖਾਣਾ ਖਿਲਾ ਦਿਓ,  ਠੀਕ ਹੋ  ਜਾਵੇਗੀ|
ਜੀਡੀਪੀ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੇਅਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਉਛਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਧਨਤੇਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਮਹੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਸੀਹਤ ਅਟਪਟੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ|
ਕਿਸੇ ਬੱਚੀ  ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭੁੱਖੀ ਸੀ? ਪਰ ਸੱਚ ਇਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੌੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਸਨੂੰ ਹਲਕ ਤੋਂ ਉਤਾਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ| ਸੰਤੋਸ਼ੀ  ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਅਨਾਜ ਨਹੀਂ ਸੀ| ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਕਾਰਡ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਡਿਜੀਟਲ ਇੰਡੀਆ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਨ ਕਾਰਡ ਆਧਾਰ ਨਾਲ ਲਿੰਕਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਡੀਲਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ|  ਭੁੱਖ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ – ਕਰਦੇ ਸੰਤੋਸ਼ੀ  ਦੇ ਢਿੱਡ ਨੇ ਜਵਾਬ  ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਤੱਕ ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਨੇ ਵੀ| ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਚਾਹ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ,  ਤਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਾਤ-ਭਾਤ ਕਹਿ ਕੇ ਰੋਂਦੀ ਸੰਤੋਸ਼ੀ  ਦੇ ਹੱਥ – ਪੈਰ ਆਕੜ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਸਨੇ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ|  ਇਹ ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅੱਧੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸੀ|
ਇਹ ਘਟਨਾ ਦਿੱਲੀ – ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਖਬਰ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰੇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ,  ਪਰ ਝਾਰਖੰਡ  ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਭਾਰਤ ਤੱਕ ਪੁੱਜਣ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਵਕਤ ਲੱਗ ਗਿਆ| ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਸੀ,  ਅਖੀਰ ਉਸਨੂੰ ਦੌੜਾ ਕੇ ਵੀ ਕੀ ਮਿਲਦਾ?  ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਗਲੋਬਲ ਹੰਗਰ ਇੰਡੈਕਸ ਦੀ ਵੀ ਰਿਪੋਰਟ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰਿਕ ਭੁੱਖ ਸੂਚਕਾਂਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸ਼ਤਕਵੀਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ|  119 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਥਾਨ ਸੌਵਾਂ ਹੈ| ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 93 ਲੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੱਚੇ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ,  ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਸਿਹਤ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ  ਫੱਗਨ ਸਿੰਘ  ਕੁਲਸਤੇ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਹੈ| ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ  ਦੇ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੇ ,  ਨਾ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਉੱਤੇ ਗਰਵ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੜਕਦੀਆਂ ਹਨ|
ਤਾਜਮਹਲ ਸਾਡੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਉੱਤੇ ਧੱਬਾ ਹੈ ਜਾਂ ਗੌਰਵ,  ਅਕਬਰ ਮਹਾਨ ਸਨ ਜਾਂ ਮਹਾਂਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਲਮ ਬਣਾ ਕੇ ਠੀਕ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਗਲਤ, ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਕਈ ਘੱਟੇ ਬਹਿਸ ਦੇਸ਼  ਦੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ| ਬਹਿਸ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤੋਸ਼ੀ ਦੀ ਮੌਤ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਾਂ ਮਲੇਰੀਆ ਨਾਲ| ਪਰ ਨੇਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਇੱਕ ਮਾਸੂਮ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਉਸਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗਣ ਤੇ ਭਰਪੇਟ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂ ਰੋਗ ਹੋਣ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹੈ?  ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਲ ਇੱਕ – ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਅਸਲ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ?  ਗਲੋਬਲ ਹੰਗਰ ਇੰਡੈਕਸ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨਾਲ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਿਰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਝੁੱਕਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਲੋਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਭਾਜਪਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਹੋਰ  ਏਂਠ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭਤੋਂ ਮਾਲਦਾਰ ਪਾਰਟੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ|
ਮਨਵੀਰ ਸਿੰਘ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *