ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਖਤਰਾ ਬਣੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫਤਾਂ

ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਅਸਮਾਨੀ ਆਫਤਾਂ ਤੋਂ ਹੈ| ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਫਤ ਕਿਸ ਕਦਰ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਅੱਜ ਤੋਂ ਕਰੀਬ ਸਾਢੇ ਛੇ ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ| ਉਦੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁਦਰਗ੍ਰਹਿ  ਦੇ ਹਮਲੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਡਾਇਨਾਸੋਰਾਂ ਦਾ ਸਫਾਇਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ| ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਤੱਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਤਾਰੇ ਸਾਡੇ ਸੌਰਮੰਡਲ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸੌਰਮੰਡਲ  ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਸਿਰੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਧੂਮਕੇਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਦਰਗ੍ਰਿਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ|
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਸ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 19 ਤੋਂ 24 ਤਾਰੇ ਸਾਡੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ 3.26 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ  ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ| ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਕਰੀਬ 9500 ਅਰਬ ਕਿਲੋਮੀਟਰ  ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ| ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੋਹਰੀ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਿਜਾ 710 ਨਾਮ ਦਾ ਤਾਰਾ ਵੀ ਹੈ ਜੋ 64 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਦੂਰ ਹੈ| ਇਹ ਤਾਰਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ‘ਸੇਪੇਂਸ ਕਾਡਾ’ ਨਕਸ਼ਤਰਮੰਡਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ| ਇਸਦਾ ਦ੍ਰਵਮਾਨ ਸਾਡੇ ਸੂਰਜ  ਦੇ ਕਰੀਬ 60 ਫੀਸਦੀ  ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ| ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ  ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਤਾਰਾ ਸਾਡੇ ਸੌਰਮੰਡਲ ਤੋਂ ਭਿੜੰਤ  ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਉਂਜ 3.26 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਦੀ ਦੂਰੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਲਫਾ ਸੇਂਟੂਰੀ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਰੀ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ| ਅਲਫਾ ਸੇਂਟੂਰੀ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜਦੀਕੀ ਤਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਕਰੀਬ 4. 37 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਦੂਰ ਹੈ|
ਮੈਕਸ ਪਲਾਂਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ  ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕੋਰਿਨ ਬੇਲਰ ਜੋਂਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਰੇ ਦੀ ਘਟਦੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ|  ਜੇਕਰ ਇਹ ਤਾਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਗੁਰੁਤਾਕਰਸ਼ਣ ਬਲ ਧੂਮਕੇਤੂਆਂ ਦੀ ਧਾਰਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਧੁਮਕੇਤੂ ਛਿਟਕ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਖਰ ਜਾਣਗੇ, ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਜਬ ਕਰ ਲਏ   ਜਾਣਗੇ| ਪਰ ਕੁੱਝ ਇੱਕ ਧੁਮਕੇਤੂ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ  ਵੱਲ ਵੀ ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹਨ| ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁੱਝ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ|
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਚਿਤਾਵਨੀ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ੋਧਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਰਟ ਕਲਾਉਡ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ| ਓਰਟ ਕਲਾਉਡ ਸਾਡੇ ਸੌਰਮੰਡਲ  ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਸਿਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ|  ਇਹ ਇੱਕ ਗੋਲਾਕਾਰ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰਬਾਂ ਬਰਫੀਲੇ ਖਗੋਲੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਹੈ|  ਸ਼ੋਧਪੱਤਰ  ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 490 ਤੋਂ 600 ਤਾਰੇ ਸਾਡੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ 16.3 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਦੂਰੀ  ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ| ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ 19 ਤੋਂ 24 ਤਾਰੇ 3.26 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਾਲ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਆ ਜਾਣਗੇ|  ਯੂਰਪੀ ਸਪੇਸ ਏਜੰਸੀ  ਦੇ ਗਾਇਆ ਉਪਗਰਹ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਹਲਚਲ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਰਵੇ ਕੀਤਾ ਹੈ| ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਸਰਵੇ  ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਓਰਟ ਕਲਾਉਡ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਹੈ| ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਅਤੀਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਹਲਚਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਗਾਇਆ ਉਪਗ੍ਰਿਹ ਦਾ ਮੁੱਖ ਟੀਚਾ ਹੈ| ਇਹ ਪੁਲਾੜ – ਵੇਧਸ਼ਾਲਾ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ  ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਲਚਲ  ਦੇ ਠੀਕ – ਠੀਕ ਅੰਕੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ| ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਉਪਲੱਬਧ ਸੂਚਨਾਵਾਂ  ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸੂਰਜ  ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸੌਰਮੰਡਲ ਆਕਾਸ਼ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੋਰ ਤਾਰੇ ਆਪਣੇ – ਆਪਣੇ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਅਨੁਸਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜਦੀਕੀ ਭਿੜੰਤ ਦੇ ਖਦਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪੈਮਾਨੇ ਤੇ ‘ਨਜਦੀਕੀ’ ਦਾ ਮਤਲੱਬ ਅਣਗਿਣਤ ਅਰਬ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ|
ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਹਲਚਲ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ 6.6 ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਤਾਰਾ ਸਚਮੁੱਚ ਸਾਡੇ ਸੌਰਮੰਡਲ  ਦੇ ਕਰੀਬ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕੀ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਧੁਮਕੇਤੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਸੀ| ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਜਵਾਬ ਨਾਲ ਡਾਇਨਾਸੋਰਾਂ  ਦੇ ਅੰਤ  ਦੇ ਅਸਲੀ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ| ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਵ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ|  ਪਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇਸ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਚਿੰਤਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜਦੀਕੀ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਓਰਟ ਕਲਾਉਡ ਤੱਕ ਪੁੱਜਣ  ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੱਖ ਸਾਲ ਲੱਗਣਗੇ|
ਮੁਕੁਲ ਵਿਆਸ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *