ਬਹੁਤ ਆਸਾਂ ਹਨ ਭਾਰਤ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ

ਆਹਮਣੇ – ਸਾਹਮਣੇ  ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਘੱਟ ਵੋਟ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਭਾਰਤ  ਦੇ 14ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣ ਲਏ ਗਏ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਵੀ ਇੱਕ ਸੁਲਝੇ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨ ਮਾਹਿਰ, ਲੋਕੰਤਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਅਤੇ ਮ੍ਰਦੁਭਾਸ਼ੀ ਰਾਜਨੇਤਾ ਦੀ ਰਹੀ ਹੈ|  ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼  ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਮੁਖੀ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹਰ ਭਾਰਤਵਾਸੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜੀਵਨ ਲਈ ਆਸ਼ਵੰਦ ਕਰੇਗੀ|  ਇਸ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਾਬਕਾ ਲੋਕਸਭਾ ਸਪੀਕਰ ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕਮਜੋਰ ਹਾਲਤ  ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ  ਦੇ ਲੋਕੰਤਰਿਕ ਮੁੱਲਾਂ ਲਈ ਲੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਲੜਾਈ ਦੱਸਿਆ ਸੀ| ਆਸ ਕਰੀਏ ਕਿ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰਾਮਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕੰਤਰਿਕ ਮੁੱਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਗੇ|  ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਇਸ ਚੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਹਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਲਕਿ ਹਰ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਉਥੱਲ – ਪੁਥਲ ਦੇਖੀ ਗਈ ਹੈ|   ਚੋਣ ਮੰਡਲ  ਦੇ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ – ਲੋਕਸਭਾ,  ਰਾਜ ਸਭਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਰਾਜ ਸਭਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਵਿੱਚ  ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਗੱਠਜੋੜ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਬੜਤ ਹਾਸਲ ਸੀ| ਬੀਜੇਪੀ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਹਨਾਂ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਕਈ ਵਿਰੋਧੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਬਲਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ,  ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਣਮੂਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵਰਗੀ ਧੁਰ ਬੀਜੇਪੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਤੋਂ ਰਾਮਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ  ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਕਰਾਸ ਵੋਟਿੰਗ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ|
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਚੋਣ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੀਜੇਪੀ  ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਗ੍ਰਾਫ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ  ਹੋਰ ਚੜਾਅ ਆਉਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ|  ਨੱਬੇ  ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਲਿਤ – ਪਛੜਿਆ ਉਭਾਰ  ਦੇ ਦੌਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ,  ਜਿਸਦਾ ਸਵਰੂਪ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਬੀਜੇਪੀ ਵਿਰੋਧੀ ਗੋਲਬੰਦੀ ਦਾ ਸੀ| ਬੀਜੇਪੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨੇ ਰਣਨੀਤਿਕ ਸਮਝਦਾਰੀ ਦੀ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ ਦਿੰਦਿਆਂ ਜਾਤੀਗਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪਿਛੜੇ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਆਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਦਲਿਤ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਆਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਢਾਈ ਦਹਾਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦਲਿਤ – ਪਿਛੜੇ ਉਭਾਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ| ਇਸਨੂੰ ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਰਸਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਆਈ ਹੈ,  ਪਰੰਤੂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਮਰਸਤਾ ਦਿੱਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲਗਭਗ ਰੋਜ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਦਲਿਤਾਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ| ਇੱਕ ਦਲਿਤ ਰਾਜਨੇਤਾ  ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਨਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਸਿਲਸਿਲੇ ਤੇ ਵਿਰਾਮ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ| ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਗਲਤ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲਾ ਅਹੁਦਾ ਹੈ| ਦਲਿਤ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ  ਕੇ ਆਰ ਨਰਾਇਨਣ ਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਉਤੇ ਸਖ਼ਤ ਰੁਖ਼ ਅਪਣਾ ਕੇ ਉਥੇ ਦੀ ਤਤਕਾਲੀਨ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰੁਖ਼ ਬਦਲਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ,  ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਿਛੜੇ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗਿਆਨੀ ਜੈਲ ਸਿੰਘ  ਨੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਹੁਮਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਮੁੱਦਿਆਂ ਉਤੇ ਪਸੀਨੇ ਛੁਡਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ| ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਮਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦਿਖਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾ ਦੇਣਗੇ|
ਨਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *