ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਲੋੜ

ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ (ਬੀਸੀਸੀਆਈ) ਭਾਵੇਂ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਬੋਰਡ ਹੋਵੇ ਪਰ ਆਪਣੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਮਾਉਣ ਦੇਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਮਾਗੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਕੰਗਾਲ ਹੈ| ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸਪਾਂਸਰਸ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ (ਜਿਸਦੇ ਸਹਾਰੇ ਉਹ ਆਈਸੀਸੀ ਤੱਕ ਨੂੰ ਨਚਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ) ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਆਈਪੀਐਲ ਨਾਮਕ ਪਾਰਸ ਪੱਥਰ ਵੀ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਖਿਡਾਰੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ| ਭਾਰਤੀ ਲੀਗ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਿਸ਼ਵਭਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਲੀਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਜਮ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ|
ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਹੈ ਕਿ ਆਈਪੀਐਲ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਦੂਜੇ ਕਾਰਣਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਹੈ) ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ ਪਰ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ| ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਆਈਪੀਐਲ ਬਰਾਂਡ ਦੀ ਵੈਲਿਊ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਹੇ| ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਆਈਪੀਐਲ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅਤਾ ਘੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈ|
ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਦਾ ਖੇਡ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਜਾਂ ਡੇਢ ਦਹਾਕੇ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਉਪਲਬਧ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਪਰ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਦੀ ਮਨਮਾਨੀ ਅਤੇ ਦਾਦਾਗਿਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਹਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਦਮਖਮ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦਰਿੱਦਰ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ| ਆਈਪੀਏਲ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬਨ ਤਿੰਨ ਸੌ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਭਾਰਤੀ ਸੀਨੀਅਰ ਟੀਮ ਦੇ ਰਾਡਾਰ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ 25-30 ਜਾਂ 40 ਖਿਡਾਰੀ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ| ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁੱਝ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬਰਨ ਆਉਟ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਕੇ ਦੂਜੇ ਢਾਈ ਸੌ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਕਿੱਥੇ ਤੱਕ ਠੀਕ ਹੈ? ਤਿੰਨ ਦਰਜਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਰ ਸਜਾ ਕਿਉਂ?
ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਉਲਟ ਦੂਜੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਹਨ| ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ ਦੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਟੀ-20 ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਜਮਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ| ਕ੍ਰਿਸ ਗੇਲ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਰਾਨ ਪਾਲਾਰਡ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਵੋ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੁਨੀਲ ਨਰਾਇਣ ਇਹ ਕੈਰੇਬਿਅਨ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਇਕੱਠੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹਨ| ਇਸ ਕਾਰਨ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਦਬਦਬਾ ਵਧਿਆ ਹੈ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੇਟਿੰਗ ਵਧੀ ਹੈ| ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ ਦੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਈਪੀਐਲ ਖੇਡਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਬਾਂਗਲਾਦੇਸ਼, ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੀ ਟੀ-20 ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡਦੇ ਮਿਲਣਗੇ|
ਆਈਪੀਐਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਬਿਲਕੁੱਲ ਠੀਕ, ਤਰਕਸੰਗਤ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਕੁੱਝ ਹੀ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰਨ? ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਖਿਡਾਰੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਣ ਦੇ ਮਾਣ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਟੀ-20 ਲੀਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ| ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਐਂਡਰਿਊ ਸਾਇਮੰਡਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰੈਟ ਲੀ ਵਰਗੇ ਸਿਤਾਰੇ ਇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਦਾਹਰਣ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਫਟਾਫਟ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ ਫਟਾਫਟ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ|
ਕੈਰਿਬਿਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਈ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਅਜਿਹੀ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ| ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਦਿਨੇਸ਼ ਕਾਰਤਕ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫ ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਮੌਕਾ ਖੁੰਝ ਗਏ| ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਡੋਦਰਾ ਲਈ ਰਣਜੀ ਟ੍ਰਾਫੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਕੇਕੇਆਰ ਦੇ ਆਲਰਾਉਂਡਰ ਯੁਸੁਫ ਪਠਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਹਾਂਗ – ਕਾਂਗ ਟੀ – 20 ਬਲਿਟਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਤਣ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਹੋਏ|
ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇਹੋ ਰਹੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਨੇ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੰਮੂ – ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪਰਵੇਜ ਰਸੂਲ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਉਨਮੁਕਤ ਚੰਦ ਨੂੰ ਢਾਕਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਨਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦੇ ਕੇ| ਪਰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਸਿਖਰਲੇ 20-25 ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਬਿਗਬੈਸ਼ ਲੀਗ ਵਰਗੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਹੋਰ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਸਿਖਰ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ| ਹੁਣ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੋਚੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਖਤੀ ਵਿਖਾਈ ਤਾਂ ਦੋ ਨਤੀਜੇ ਹੋਣਗੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣਾ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੈਰੀਅਰ ਗਵਾਏਗਾ ਜਾਂ ਆਈਪੀਐਲ ਸਿਖਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ|
ਸਤੀਸ਼ ਮਿਸ਼ਰਾ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *