ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧੋਨੀ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ

ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਧੋਨੀ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਵੀ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ| ਹਰ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਰੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਮੈਚ ਖੇਡ ਕੇ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹੇ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਸੁਭਾਗ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ| ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਧੋਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੈਨ ਫਾਲੋਇੰਗ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ| ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਖਾਹਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ| ਪਰ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਨੀ ਨੇ ਸੀਮਿਤ ਓਵਰ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨੀਤੀ-ਨਿਰਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ| ਖੁਦ ਹੀ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਆਈਪੀਐਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿਣਗੇ|
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਨਡੇ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਦੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਰਨਆਉਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਧੋਨੀ ਦੇ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੀਆਂ ਅਟਕਲਾਂ ਤੇਜ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ| ਕਿਆਸ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਧੋਨੀ ਹੁਣ ਦੁਬਾਰਾ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਖੇਡਦੇ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ| ਕਾਫੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਧੋਨੀ ਦੀ ਚੁੱਪੀ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਟਕਲਾਂ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਟੀ-20 ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਖੇਡ ਕੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿਣਗੇ| ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਈਪੀਐਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਖੇ ਸਨ| ਪਰ, ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅੱਗੇ ਖਿਸਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧੋਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਹੁਣ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ|
ਇੱਥੇ ਸਵਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਪੰਡਤ ਕਿਸੇ ਖਿਡਾਰੀ ਬਾਰੇ ਕਿਸ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕੋਈ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਅਨੁਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਫਿਟਨੈਸ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਲਈਏ, ਤਾਂ 2019 ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਧੋਨੀ ਬੇਸ਼ੱਕ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭਤੋਂ ਉਮਰਦਰਾਜ ਸਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਟਨੈਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਿਡਾਰੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਨ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੰਜ ਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਕਿ ਵਨ-ਡੇ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਟਆਉਟ 56, ਨਾਟਆਉਟ 42, 35, ਬੈਟਿੰਗ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਫਿਰ 50 ਰਨ ਦੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ| ਇਹ ਪਾਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੇਠਲੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਬੱਲੇਬਾਜੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੇਡੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਡਰੈਸਿੰਗ ਰੂਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸੈਟ ਹੋ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਤੇ ਉਤਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ| ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਰਨ ਬਟੋਰਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਵਿੱਚ ਫਸੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁੱਕਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ|
ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਿਸੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸ ਬਾਰੇ ਅਟਕਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਣਾ ਕਿੱਥੇ ਤੱਕ ਜਾਇਜ ਹੈ? ਵਿਸ਼ਵ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਧੋਨੀ ਇਕੱਲੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 300 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੈਚ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਨ ਔਸਤ 50 ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਾ ਹੈ|
ਧੋਨੀ ਨੇ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ| ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਤਾਂਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ| ਸਾਬਕਾ ਦਿੱਗਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਲੱਭ ਰਹੇ ਖਿਡਾਰੀ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਹਨ| ਅਗਲੇ ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ| ਹੋਵੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ, ਧੋਨੀ ਨੇ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਪਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਭੁਲਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ? ਧੋਨੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਮੌਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਓਨੇ ਕਿਸੇ ਕਪਤਾਨ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ| ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸਾਡਾ ਇਹ ਫਰਜ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਜਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰੀਏ! ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਕਹੀਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਰੀਜ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਵਿਦਾਈ ਦੇਈਏ|
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣੇ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਚਲਦੇ ਸਮਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਆਈਪੀਐਲ ਵੀ ਇਸ ਵਾਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਰੋਹ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ| ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਕ੍ਰਿਕੇਟ ਬੋਰਡ ਬੀਸੀਸੀਆਈ ਲਈ ਕੁੱਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਜੇਕਰ ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਧੋਨੀ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ| ਅਜਿਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਵੀ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ|
ਰੋਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਝਾ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *