ਮਿਲਾਵਟ ਖੋਰੀ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ

ਦਿਲ ਦੇ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੂਗਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਘਾਤਕ ਬਿਮਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਉਭਰਿਆ ਹੈ| ਫਿਲਹਾਲ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਛੇ ਕਰੋੜ ਅਠਾਹਠ ਲੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪ੍ਰੀ-ਡਾਇਬਿਟਿਕ ਮਤਲਬ ਖਤਰੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹਨ| ਮਾਹਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਜ੍ਹਾ ਵੀ ਸ਼ੂਗਰ ਹੀ ਹੈ| ਅਜੋਕੇ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀ ਦੇ, ਕੱਲ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗੀ ਬਨਣ ਦਾ ਖਦਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ| ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਨ ਪਰ ਚੀਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ| ਅਲਬਤਾ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤੁਲਣਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਦੀ ਕਵਾਇਦ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ| ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਮਰੀਜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇਸਦੇ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਇੰਤਜਾਮ ਨਾਕਾਫੀ ਹਨ| ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਚਿਕਿਤਸਾ – ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਿਜੀਕਰਣ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕਮਜੋਰ ਤਬਕੇ ਦੇ ਮਰੀਜ ਡੂੰਘੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹਨ|
ਇੱਕ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੱਥ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਲਈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਸੁਲਿਨ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਢਾਈ ਗੁਣਾ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ| ਜਾਹਿਰ ਹੈ, ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ| ਹੋਰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਰੋਗ ਉਮਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਤੱਕ ਇਸਦੀ ਚਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੇ ਹਨ| ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਕਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਤਰ ਫੀਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਚਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ| ਅਧਿਐਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈਣਾ, ਊਟਪਟਾਂਗ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ|
ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਕੁੱਝ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ| ਭਾਰਤੀ ਖੁਰਾਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਜਰਾ, ਜਵਾਰ, ਲਾਲ ਚਾਵਲ, ਭੂਰਾ ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁਖਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਪਨਪਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਸਨ| ਪਰ ਹਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਸਿਰਫ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਕਣਕ ਦੀ ਫਸਲ ਤੇ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਕਿ ਗਲੂਕੋਜਿਯੁਕਤ ਭੋਜਨ ਹਨ| ਨਾਲ ਹੀ, ਪੱਛਮੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ, ਜੰਕਫੂਡ ਅਤੇ ਫਾਸਟਫੂਡ ਨੇ ਕੋੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਖਾਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ|
ਮਿਲਾਵਟਖੋਰੀ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਈ ਹੈ| ਵੱਧਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਆਮ ਆਦਮੀ ਲਈ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ| ਇਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਰੰਗ -ਢੰਗ ਬਦਲਿਆ ਹੈ| ਸੌਣ -ਜਾਗਣ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਉਲਟ – ਪੁਲਟ ਗਿਆ ਹੈ| ਸਰੀਰਕ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਘਟੀ ਹੈ| ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਸੰਕਟ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ| ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਬੀਮਾਰੂ ਰਾਜਾਂ ਮਤਲਬ ਬਿਹਾਰ, ਮਧੱ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ| ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਡਨੀ- ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ| ਜ਼ਰੂਰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਨਾਲ ਨਿਪਟਨ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰੇ| ਉਂਜ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਤ੍ਰਾਸਦ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੇਗੀ|
ਨਵਜੋਤ ਸਿੰਘ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *