ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ

ਸਤਾਰਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਦਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨਤਾਂਤਰਿਕ ਗਠਜੋੜ  ਦੇ ਰਾਮਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ  ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ  ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸਾਂਝਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਗਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੀ ਮਤਦਾਨ  ਦੀ ਹੀ ਮਾਰਫ਼ਤ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ 1977 ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਏ ਨੀਲਮ  ਸੰਜੀਵ ਰੈਡੀ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ|
ਹੁਣ ਭਲੇ ਹੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੋਵੇਂ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ  ਦੇ ਠੀਕਰੇ ਫੋੜਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੋਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਮਝਣ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਹ ‘ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਲੜਾਈ’ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੜਿਆ ਹੀ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ  ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੀ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ? ਇਹ ਹੋਰ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਹਾਲਾਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇਹ ਲੜਾਈ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸਿੱਧ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਐਨਡੀਏ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇੰਨੀ ਮਜਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਮਤਦਾਨ   ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਫੁੱਟ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਨਾ ਵਿਖਾਈ  ਦੇਵੇ|
ਫਿਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਸਿਲਸਿਲੇ  ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਵਿਰੋਧ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ  ਦੇ ਹੀ ਨਾਮ ਲਿਖੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ| ਐਨ ਡੀ ਏ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਵਿੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਹੀ ਕਾਰਨ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਵੀ ਦਲਿਤ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਣਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ,  ਉਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਲਈ ਹਾਰ – ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਨਤਾ ਦਲ ਯੂ ਸੁਪ੍ਰੀਮੋ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ  ਦੇ ਮੁੱਖਮੰਤਰੀ ਨੀਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਭਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਉਹੀ ਸਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਠਾ ਬਦਲ ਕੇ ਕੋਵਿੰਦ  ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਲਬਤਾ ਇਹ ਸਫਾਈ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਇਹ ਜਾਣਾ ਐਨ ਡੀ ਏ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਦੋਂਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੀਆ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਮਾਰਫ਼ਤ, ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ  ਦੇ ਨਾਮ  ਦੇ ਐਲਾਨ ਤੋਂ ਐਨ ਪਹਿਲਾਂ,  ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਖ ਬਦਲਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ| ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਾਮ  ਦੇਣ,  ਇਹ ਉਸਦੀ ਹਾਰੀ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲਾ ਦਲਿਤ ਬਨਾਮ ਦਲਿਤ ਮਹਿਲਾ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ|  ਉਸਦੇ ਕਈ ਘਟਕ ਇਸ ਦਲਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੀਆਂ ਉਪਜਾਤੀਆਂ ਤੱਕ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਬਤ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸਹੂਲਤਾਂ  ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੇਸ਼  ਦੇ ਸਰਵਉਚ ਅਹੁਦੇ  ਦੇ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਸਪਦ ਨਹੀਂ ਹੈ|
ਅਲਬਤਾ,  ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਹਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਵੀ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਤੀਜੇ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ| ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ,   ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ  ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਿਹਾਰ  ਦੇ ਕਸ਼ਤਰਪਾਂ  ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖ ਗਈਆਂ ਹਨ|  ਯਕੀਨਨ ,  ਹੁਣ ਨੀਤੀਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥਨ  ਦੇ ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਬਚਾਵ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,  ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਵਿੰਦ  ਦੇ ਐਨ ਡੀ ਏ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਨਾਏ ਜਾਣ  ਦੇ ਝਟਪਟ ਬਾਅਦ ‘ਆਪਣੇ ਰਾਜਪਾਲ’ ਦੇ ‘ਸਨਮਾਨ’ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋਕੇ ਕੀਤਾ|
ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਫੈਸਲੇ  ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਨ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਗਠਬੰਧਨ  ਦੇ ਘਟਕ ਲਾਲੂ ਦੇ ਰਾਜਦ ਨੂੰ ਖਾਸ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਬੜਤ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਸੀ| 2015 ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਰਾਜਪਾਲ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਨੀਤੀਸ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਲਿਤ ਹੋਣਾ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਤਰਾਜ ਜਤਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਹਾਰ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜਪਾਲ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦ ਕੰਠ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਦ ਜਾਂ ਲਾਲੂ ਵਰਗੇ ਦਲਿਤਦਰੋਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਿਹਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੰਨੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਰਾਜਪਾਲ  ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਨਣ ਦਾ ਮੌਕੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੰਜ ਹੀ ਹੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਿਓ|
ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਬਿਹਾਰੀਆਂ  ਦੇ ਹੀ ਤਰਕ ਤੇ ਉਹ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਭੋਜ ਦਾ ਸੱਦਾ ਠੁਕਰਾ ਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਸ਼ਸ  ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਲੰਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਕਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਤੇ ਗੁਪਚੁਪ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਈ ਸੀ|  ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕੋਵਿੰਦ ਨੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬਬੰਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨੀਤੀਸ਼  ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਭਾਜਪਾਈ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਨੀਤੀਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਧੰਨਵਾਦੀ ਸਨ|  ਫਿਰ ਕੋਵਿੰਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਲਿਤ ਅਤੇ ਮਹਾਦਲਿਤ ਵੋਟਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਅੰਦੇਸ਼ਾ ਵੀ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ| ਲੋਕਜਨਸ਼ਕਤੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾ ਰਾਮਵਿਲਾਸ ਪਾਸਵਾਨ ਕਹਿ ਵੀ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਜੋ ਕੋਵਿੰਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਗਾ, ਖੁਦ ਤੇ ਦਲਿਤ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣ ਦਾ ਠੱਪਾ ਲਗਵਾ ਲਵੇਗਾ|
ਪਰ ਹੁਣ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੀਤੀਸ਼  ਦੇ ਲਈ, ਬਾਜੀ ਪਲਟ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਚੋਣ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬਿਹਾਰ  ਦੇ ਦਲਿਤ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਦਲਿਤ ਧੀ  ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ| ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ ਸਾਬਕਾ ਲੋਕਸਭਾ ਸਪੀਕਰ ਹੋਣ  ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਕਤ ਵਿੱਚ ਬਾਬੂਜੀ  ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਂਗਰਸ  ਦੇ ਦਿੱਗਜ ਦਲਿਤ ਨੇਤਾ ਜਗਜੀਵਨ ਰਾਮ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ 1977 ਵਿੱਚ ਗਠਿਤ ਮੋਰਾਰਜੀ ਦੇਸਾਈ ਦੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਨ| ਸਰਕਾਰ ਡਿੱਗਣ  ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈਆਂ ਮੱਧਵਰਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਰ  ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾ ਬਣ ਸਕਣ ਦੀ ਕਸਕ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ| ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਲੜ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਨੀਤੀਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤਾਂ ਦੇਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਕਸਕ  ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਹਾਰ  ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਨੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਵੋਟ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?
ਅਕਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਲਾਲੂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਭੁੱਲ ਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ| ਇਹ ਹੋਰ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਨੀਤੀਸ਼ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੁਖ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਵ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ| ਅੱਗੇ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ,  ਮੀਰਾ ਕੁਮਾਰ  ਦੀ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਨੇ ਕੋਵਿੰਦ  ਦੇ ਸਮਰਥਨ  ਦੇ ਨੀਤੀਸ਼  ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਤਰਕ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵੀ| ਹਾਂ, ਇੱਕ ਤਰਕ ਹੁਣੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਕੋਲ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੋਨਾ ਵੀ ਕੁੱਟਣਾ ਅਤੇ ਕੱਛ ਵੀ ਢੱਕਣਾ ਹੈ ਪਰ ਐਨਡੀਏ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਐਨਡੀਏ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦਾ ਸਾਥ ਵੀ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਸੋ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦੇਣਗੇ ਨਹੀਂ| ਇਹ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਦਲਿਤਾਂ ਅਤੇ ਪਿਛੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਦਖ਼ਲ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ  ਦੇ ਫੇਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮੱਦੇਨਜਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਖੇਮੇ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ‘ਉੱਚੇ ਆਸਨ’ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ|  ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰਪਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਣਾਇਕ ਬਣਾਉਣ  ਦੇ ਖਤਰੇ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਲੀਏ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜਾਂ ਸੁੰਗੜੇ ਸਵਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਉਠ  ਪਾਉਂਦੇ|
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *