ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਮੌਤਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ

ਦੇਸ਼  ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਰਾਜ ਗੁਜਰਾਤ  ਦੇ ਅਮਦਾਬਾਦ ਸਿਵਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀ ਘੰਟੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਰਾਂ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾ ਸਿਰਫ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ ਬਲਕਿ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਵਸਥਾ ਉਤੇ ਸਵਾਲੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ| ਬਦਇੰਤਜਾਮੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਯੋਗੀ ਆਦਿਤਿਅਨਾਥ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਨਗਰ ਗੋਰਖਪੁਰ  ਦੇ ਬੀਆਰਡੀ ਦਵਾਖ਼ਾਨਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ – ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ  ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੀਹ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਚਰਚਾ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ| ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ਿਕ ਵਿੱਚ ਪਚਵੰਜਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ|  ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਮਲੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਛਾਏ ਰਹੇ| ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੁਣ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਮੂਹਿਕ ਮੌਤ ਹੋਣਾ ਇਹੀ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ| ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਦਰਕਿਨਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਿਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸਵਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ? ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦਾ ਗੁਜਰਾਤ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੁੜਾਵ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਵਸਥਾ ਦੂਜੇ ਤਮਾਮ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ|  ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਜਿਹੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦਾ ਹੋਣਾ ਗੰਭੀਰ  ਮਾਮਲਾ ਹੈ| ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਖੀਰ ਕਿਸ ਪੱਧਰ ਉਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚੂਕ ਹੋਈ ਹੈ|  ਸਿਰਫ ਕਾਰਨ ਗਿਣਾ ਦੇਣਾ ਬਹਾਨੇਬਾਜੀ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੈ|
ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਿਜੈ ਰੂਪਾਣੀ ਨੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰਤਾ ਵਰਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਂਚ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਹਨ| ਗਿਆਰਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ  ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ| ਹਸਪਤਾਲ  ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇਹਾਤ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਲਿਆਏ ਗਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਵਾਲੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ  ਦੇ ਚਿਕਿਤਸਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਛੁੱਟੀ ਉਤੇ ਸਨ|  ਇਸ ਲਈ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋਈ| ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਸਭ ਕੋਈ ਆਦਰ ਯੋਗ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਗਰਭਵਤੀ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਕਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ|  ਗਰਭਕਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ| ਜੇਕਰ ਗੁਜਰਾਤ ਵਰਗੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਰਭਵਤੀ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਠੀਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ‘ਗੁਜਰਾਤ ਮਾਡਲ’ ਦਾ ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਰੂਪ ਹੈ|
ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਧਾਨਸਭਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਰਾਜ ਦੀ  ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ| ਜੇਕਰ ਉਥੇ ਅਜਿਹੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਤਾਂ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ|  ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਮਤਲਬ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਹੁਣ ਵੀ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੇਇੱਜਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੀ ਹਾਲਤ ਸ਼ਾਇਦ ਉੜੀਸਾ,  ਛੱਤੀਸਗੜ ਜਾਂ ਝਾਰਖੰਡ  ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਹੈ| ਉਂਝ ਵੀ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ| ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਮੌਤ-ਦਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ| 2015 ਵਿੱਚ 2.5 ਕਰੋੜ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਬੱਚੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਗਏ| ਗਰੀਬੀ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਬੰਧੀ ਤਮਾਮ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਹੋਣ  ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ| ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ|  ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਠੋਸ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹਾਲਤ ਸੁਧਰਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ|  ਚਿਕਿਤਸਾ ਅਜਿਹੀ ਸਹੂਲਤ ਹੈ,  ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ|  ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਹਤ  ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਜਿੰਨੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਓਨੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ| ਬਲਕਿ ਹਾਲਤ ਇਹ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਜੀਕਰਣ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਪਰੰਤੂ ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਮੁਢਲੀ ਚਿਕਿਤਸਾ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਉਸਤੋਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਮੋੜ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ|
ਰਾਹੁਲ ਕੁਮਾਰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *