ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਗੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ

bad language

ਸਾਡੇ ਸਤਿਕਾਰਤ ਨੇਤਾ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਿਰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ| ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ, ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਯੂ ਪੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਯਾਸ਼ੰਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬੀ ਐਸ ਪੀ ਸੁਪ੍ਰੀਮੋ ਮਾਇਆਵਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ| ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਫੀ ਜਰੂਰ ਮੰਗ ਲਈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਸਪੱਸਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਭਾਵ ਬਿਲਕੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਚਾਰ ਦਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮਤਲੱਬ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਪਰ ਭੱਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਨੀ ਦੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਦਾ ਇਲਜਾਮ ਸਿਰਫ ਇਸੇ ਨੇਤਾ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ|
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਮੀ-ਗਿਰਾਮੀ ਨੇਤਾ ਵੀ ਮੌਕੇ-ਬੇਮੌਕੇ ਕੁੱਝ ਨਾ ਕੁੱਝ ਅਜਿਹਾ ਬੋਲ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ| ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਖੁਦ ਮਾਇਆਵਤੀ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਕਾਰੀ/ਸਭਿਆਚਾਰੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਆਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ| ਦੇਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ| ਅੱਜ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚਾਰਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਸਟੇਜ ਜਾਂ ਵਿਆਪਕ ਸਮਾਜਿਕ ਬਦਲਾਓ ਦਾ ਜਰੀਆ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਪੇਸ਼ੇ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ| ਜਿਆਦਾਤਰ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਸੰਵਾਦ ਘੱਟ ਹੋਇਆ ਹੈ| ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਧਾਰਨ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਘਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਂਤਰਿਕ ਲੋਕਤੰਤਰ ਲੱਗਭੱਗ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ|
ਸਮਾਜ ਦੇ ਦਬੇ – ਕੁਚਲੇ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵੀ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਸਿਮਟ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ| ਵੱਖ – ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈਨਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਬਕਾ ਉਭਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਿਜੀ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ| ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਬਦਬੇ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕ ਇੱਕ – ਦੂੱਜੇ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ| ਰਾਜਨੀਤੀ ਹੁਣ ਇੱਕ ਕੈਰੀਅਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੁੱਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਵੇ| ਇਸਲਈ ਨੇਤਾਗਣ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁੱਝ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਬੇਤਾਬ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਣ| ਕਿਸੇ ਦਲੀਲ਼ ਦੇ ਜਰੀਏ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਲਾਜਵਾਬ ਕਰ ਦੇਣ ਦੇ ਬਜਾਏ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਭਦਰ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣਾ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸ਼ਾਰਟਕਟ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ|
ਦੁਰਭਾਗਿਅਵਸ਼, ਪਾਰਟੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੀਆਂ| ਦਯਾਸ਼ੰਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਜਿਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਵਾਦਿਤ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੋਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ| ਬੀ ਐਸ ਪੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ| ਇਹ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹਰ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ| ਪਰ ਇਸਦੇ ਲਈ ਸਮਾਜ ਵੀ ਘੱਟ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ| ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ|
ਸਮਾਜਿਕ-ਸਭਿਅਚਾਰਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਬਲਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੱਟ ਮਾਰੀ ਗਈ ਹੈ| ਦਰਅਸਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਧਕਚਰੀ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੈ| ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਬਾਕਾਇਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਲ ਹੈ| ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਬਦਜੁਬਾਨੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ| ਇਸ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਡੂੰਘੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ|
ਹਰਵਿੰਦਰ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *